Prof.Dr. Recep AKDUR

Prof.Dr. Recep AKDUR

KADINLARA VE ÇOCUKLARA YÖNELEN ŞİDDET

Son yıllarda daha da bir hız kazanan şiddet artışı var. Tecavüzler, vahşi cinayetler, çocuk kaçırmalar ve linç eylemleri hepimizi dehşet içinde bırakıyor.
Her kesimde ve her yörede her türden suça ve şiddete eğilimin arttığı gözleniyor. Bunun en dikkat çekici özelliği de bu şiddetin belirgin bir biçimde kadınlara ve çocuklara yönelmesi.
Bu tablonun gerisinde, göç, toplumsal yapıda çözülme, ekonomik zorluklar, adalet mekanizmasının işlememesi, aile yapısının zayıflaması, topluma ve kendine yabancılaşma var. Bunların her biri, bireylerin yaşamında ruhsal bir travmaya/ zedelenmeye yol açıyor.
Ruhsal olarak zedelenen insanlar yaşadıkları bu acının sorumluluğunu başkalarında arıyor ve öfkelerini bunlara yöneltiyor. En kolay alt edebileceği gücünün yeteceği kişiler olarak da kadınları ve çocukları görüyor.
Yapay ve hızlı göçün, iri birer köye dönüştürdüğü kentlerde, toplumsal destek ve denetimden yoksun kalan kişiler/gruplar ne geldiği ülkenin/yörenin/köyün değerlerini koruyabiliyor ne de onun yerine çağdaş/ kentli değer sitemlerini koyabiliyor. Sonuçta anlamsızlığın ve değer yoksunluğunun pençesine düşmüş ve yabancılaşmış, hiçleşmiş bireyler haline geliyor. Kendilerini ezik, aciz ve güçsüz olarak hissediyorlar. Bu duyguyu bir nebze azaltmanın en basit /kestirme yolu kendisinden daha zayıfa, kadına ve çocuklara şiddet uygulayarak kendini güçlü hissetmektir.
Ulusumuza dayatılan/yaşatılan geriye gidişin (regresyonun) yeniden yeşerttiği ve güçlendirdiği aşiret ve tarikat yapısı ile vur kaç ve rantiyenin karışımından oluşan bir ilkel kapitalist ortamda, insani değerlerden yoksun, kimliksiz, çıkar makinasına dönüşmüş bireyler, etrafındaki her şeyi bu ara da insanları ve hatta ailesinin bireylerini dahi meta olarak algılıyorlar. Sonuçta birbirlerini yakını /kardeşi/ komşusu/ yurttaşı olarak algılamak yerine, hınç alınacak, üzerinde tatmin olunacak birer rakip/ obje/araç olarak görüyorlar.
Kartopu etkisi yaratan ve çok tehlikeli olan bu gidişin önlenmesi, bu gidişe yol açan bataklığın, genelde “ilkel kapitalist düzenin” özelde de gemiciğini yürüten kaptanın “vur kaç düzeninin önlenmesine” ve “toplumun yeniden rehabilite edilmesine” bağlı.
Cezaların artırılması ve hatta idamın yeniden getirilmesinin hiçbir yararı olmayacaktır. Suç işleyenin cezalandırılması tarihin hiçbir döneminde suçluyu durduramamıştır. Önemli olan suçun işlenmeden önce önlenmesidir. Gerekli olan toplumun ruh sağlığını bozan etmenlerin koruyucu hekimlik anlayışı ile ele alınarak bir an önce düzeltilmesidir. Aksi takdirde bu gidişten herkes nasibini alacaktır.
Prof. Dr. Recep Akdur

Yorum Yaz

Doğrulama Kodu
Yorumlar
Son Yazıları Tüm Yazıları