Geçtiğimiz hafta 23 Nisandı…
Ulusun egemenliği ile çocuklara verilen değerin ve görevin bayram ilan edilmesi.
Biz eğitimci değiliz öğretmen değiliz pek anlamayız ama biz de eğitileniz.
Bir şeyleri yaşadık, ne nasıl oldu az çok düşüncelere daldık.
Eskiden okullarda serbest kıyafet uygulaması olmazdı. Öğretmen ve öğrenci için kılık kıyafet kravat dahil saç sakal ve forma zorunluluğu tavizsiz uygulanır kimse kimseden özenmez, kimse kimseyi küçümsemezdi.
1980 li yılların egitim sistemi 5+3+3 sisteminde kaliteli orta okul lise,mükemmel bir imam hatip,yetenekli sanat okulları vardı.
Okumayacak öğrenci zaten ilk yıllarda okullardan bağını keser, kendi işine gücüne mesleğine bakardı. Dayak yiyen öğrenci evde de azar işitmemek için konudan hiç bahsetmezdi. Elekten geçen öğrenciler kazandıkları kıymetli üniversitelerden tam teşekküllü mezun olurdu.
Ödev ezber kütüphane okuma anlama gibi kavramlar o dönemler çok hakimdi.
Okullarda yaşanan tatsızlıklar sadece afacanlık ve yaramazlık bandında kalırdı.
Tek ders sorumlu, ikinci ders kurul geçme, üçüncü dersle sınıfta kalma sistemi uygulanır devamsızlık ve geç kalma ciddiyetle takip edilirdi.
Disiplin kuralları atılma cezası dahil uygulanır okul idaresi adliye gibi çalışırdı.
Özel okul dersane paralı kurs falan egitim ticareti hiç kimsenin aklına gelmezdi.
Öğretmen veli ve idare saçayağı olup,düzenli veli toplantıları etkin olurdu.
Bunca yoğunluğun arasında sosyal kültürel faliyetler, bilgi spor müsabakaları sinema salonlarında şahane piyes tiyatrolar can alıcı bir şekilde icra edilirdi....
O dönemin ilk orta lise ve üniversite öğrenciliği; okulun tatilin bayramın seyranın arkadaşlığın tadını çıkarır,her ânınından zevk alırdı.
Evet zevk alırmış ki 50 yıl sonra bile daha dün gibi o günleri hasret ve özlemle hâlen yâd eder…
